هیچ چیزی نمی تونه جای دوست داشتن رو بگیره
همه ما می تونیم چندین جواب مختلف به این سوال بدیم
چرا خداوند عشق رو افرید.؟
بنظرمن عشق رو آفرید تا بهمون بفهمونه:
اگه مغروری مجبوری یه روز غرورتو بشکونی .
اگه تنهایی یه
روزی از تنهای درمی یای.اگه خیلی ادعامون می شه
مجبوریم یه روزی خاکی بشیماگه خیلی خودمونو تو جامعه آنلاین می دونیم
یه روزی مجبوریم ساده بشیمواقعان چرا خدا قلب رو معبدگاه معشوق قرار داده؟
چرامثلان معده،روده،مغز،کلیه هاوحتی جاهای دیگه بدن جای قلب رو نگرفتن؟
بنظرمن عشق آفریده شد تا آدماهم دیگه رو دوست داشته باشن
چون اگه عشق نبود مطمئنان همه باهم دشمن بودن. سایه همو باتیر می زدن.
اگه یه روزی علاقه شدید قلبی به یه نفر پیداکنی مطمئنم حتمان گذرت به درخونه
خداهم می افته.
اونجاس که خدامیگه دیدی توهرچه قدرم نیرومند باشی روی زمین بازم گذرت به
درخونه من می افته.مجبوری در بزنی
تامن در رحمتم رو به روی تو باز کنم.
اگه خیلی قوی باشی...مثه رضا زاده یاحتی بروسلی مجبوری یه روزی اون
قلبتو بایهبارانداز(فن کشتی) به خاک بزنی...!
به امید اینکه هیچ کس عشق رو با هـــوس اشتباه نگیره..!
