نیلوفرم

درسته اولین نیستم ولی می تونم بهترین باشم

ای دوست دعاکن

گرنیایی تا قیامت انتظارت می کشم

منت عشق از نگاه پرشرابت می کشم

ناز چندین ساله ی چشم خمارت می کشم

تا نفس باقیست اینجا انتظارت می کشم

در پلکهای چشمانت لانه کردم ،

پلک نزن خانه خرابم می کنی

گفتمش بي تو چه مي بايد کرد ؟

عکس رخساره ي ماهش را داد ..

گفتمش همدم شبهايم کو ؟

تاري اززلف سياهش راداد ..

وقت رفتن همه روميبوسيد

به من ازدور نگاهش راداد

.. يادگاري به همه داد و به من...

انتظار سرراهش را داد ..!

چنانت دوست می دارم

که گر روزی فراق افتد

تو صبر از من توانی کرد

من صبر از تو نتوانم

+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در سه شنبه سوم مهر 1386 و ساعت 14:16 |

درباره وبلاگ

سلام

این وبلاگ تقدیم به اولین و آخرین عشقم نیلوفر
چقدر سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... چقدر سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... چقدر سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... چقدر سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... چقدر سخته وقتي تو زندان عاشقي گرفتار شدي و ازت پرسيدن جرمت چيه؟؟؟ بگي : عشق ... چقدر سخته وقتي كسي كه دلت رو اسير كرده جواب نگاه عاشقانه تو رو نده ... چقدر سخته وقتي عاشق كسي باشي كه از عشق چيزي نمي دونه ... چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی : گل من باغچه نو مبارک چقدر سخته تو چشماي كسي كه تمام عشقت رو ازت گرفته و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داده ، زل بزني و به جاي اينكه لبريز كينه و نفرت بشي حس كني كه هنوز دوستش داري چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيز جز سلام نتوني بگي ... چقدر سخته وقتي پشتت بهشه ، دونه هاي اشك گونه هاتو خيس كنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوز دوسش داري ... .
<< دوخط موازي هرگز به هم نمي رسند مگرآنکه يکي ازآنها براي رسيدن به ديگري بشکند >>
<< هیچ وقت کسی جای کس دیگرو نمی گیره جای تو هم کسی نگرفته . دل من مثل بعضي ها بزرگ نيست كه هر دقيقه عاشق يكي بشم دل من فقط جاي يكي رو داره اونم تو >>

اسمون بی ستاره