|
نیلوفرم: نفسم اخرین هدیه زندگی توست نیلوفرم: دلم می خواهد هرچه ازدست می دهم توراازدست ندهم نیلوفرم: دلم می خواهد شب سرم بزارم کنارسرتوتااروم بگیزم نیلوفرم: بدون تو خورشید برام گرمی نداره نیلوفرم: شبی اگر نفست به صورتم نخورد سحرگاهان بهانه ای برای نفس کشیدنم وجود نخواهد داشت
نیلوفرم: ای کاش می دانستم بعد ازمرگم اولیی قطره اشک را چه کسی برایم می ریزد واخرین کسی که مرافراموش می کند کیست
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در جمعه بیست و ششم مرداد 1386 و ساعت
0:41 |
من پشت این پنجره با تنهای خویش ایستاده ام چقدر نبض من پر دلهره می زند. نگاه کن که من بی تو به کجا رسیده ام.... ******************* دعا کردم بیایی کنار پنجره و باران ببارد و تو باز شعر عاشقانه و غریبانه ی خود را بگویی برایم. دعا کردم در خلوت تنهاییم با ماه تو باشی .... دعا کردم.. دعا کردم... من بهترین دقایق عمر را برایت دعا کردم. بهترین ،بهترین من، من با تو به عمق یک حادثه رفته ام. دعا کردم ، تو نمی دانی...، من برای اشکهای شبانه ی تو باریده ام من تو را خوب می دانم.ای عزیز ترین من.... خواه با من خواه بی من ، عشق تو هست هر زمان در من.... + نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
19:56 |
اگر خوار جفای تو تنم صد پاره گرداند تو را هر پاره ای گوید گل من دوستت دارم
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
2:47 |
اگه من داد بزنم همش بگم دوست دارم راضی میشی؟ اگه من جار بزنم همه رو باخبر کنم راضی میشی؟ اگه من یاغی بشم همه درها رو بشکنم راضی میشی؟ اگه باز مثل قدیما دلت را به دست بیارم راضی میشی؟ اگه این بازی عشقو از رقیبم ببرم راضی میشی؟ من که گفتم دیگه بی تو زندگیم بی معنی اگه این معنی رو توی زندگیم حکش کنم راضی میشی؟ منکه گفتم توی دلم کسی دیگه جای تر و نمیگیره اگه جاتو تو دلم تثبیت کنم راضی میشی؟ اگه من روزی ترو تو خاطرات جا بزارم خودمو از دست این زندگی هم خلاص کنم راضی میشی؟
کوه با نخستین سنگها آغاز میشود و انسان با نخستین درد من با نخستین نگاه تو آغاز شدم
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:50 |
فردا،هزاران پر در هوا شناور خواهند بود پرواز را لبخند و لبخند را خدای مرغکی آزاد خواهد شد آزادی را پرواز و پرواز را لبخند و دیدگان به اشک تریده خواهتد گشت اشک را آزادی و آزادی را پرواز و پرواز را لبخند و لبخند را خدای و اشک را خدای اشک هایی در بند لبخند خواهند زد و پر هایی سرخ از لا به لای میله های قفس فرار خواهند کرد پتک هایی به سنگینی عشق قفل ها را خواهند شکست و خدای به بندگان لبخندی.... فردا می آید.....
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:49 |
ما به هم نميرسيم حتي با نذرو نياز انگار كه خدا دلش نميخواد ما به هم نميرسيم حتي اگه آسمون تا صبح از چشماش بارون بباره ما به هم نميرسيم حتي كه فرشته ها برن پيش خدا وساطت كنن ما به هم نميرسيم انگاري ديگه بايد به دوريت عادت كنم حالا ميتونم كه فقط عكس هاي ترو ببوسم تو كه نيستي پيش من از دوريت دارم ميپوسم حالا كه شده كارم سر كوچه تون بشينم ببينم كي ميري از دور تو رو ببينم ما كه به هم نميرسيم شديم دو تا پرنده تو دو تا قفس از هم جدا انگار قسمت همينه دوري و حسرت و قلب آتيش انگار ديگه نميشه چشم من چشماي ترو ببينه
بچه ها اصلا حال و حوصله ندارم كه بخوام بنويسم شايد يكي دوماه آپ نكنم ميخوام فكر كنم به خودم ٬ به زندگيم ٬ به كارام ببينم كجاي كارم اشتباه بوده كه مستحق اين دلتنگي شدم دلم داره از غصه ميتركه ٬ دلم ميخواد كه برم يه جاي دور هيچكي نباشه دلم ميخواد اينقدر گريه كنم تا شايد سبك بشم خدايا چرا ؟ مگه گناه من چي بوده ؟ منكه كاري نكردم ٬ منكه فقط دوسش دارم شايد گناهم همينه كه دوسش دارم شايد زيادي دوسش داشتم خدايا كمكم كن بتونم تحمل كنم  بگو به عقوبت کدامین گناه مستحق این دلتنگی ام ؟
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:47 |
چشمهایت آیه عشق است خدا میداند ، خدا میداند چه قدر چشمهایت را دوست دارم که عشق را به من آموختند زندگی را در عمق این نگاه ها یافته ام که مرا به سوی سعادت می خوانند وبه هر چیزی که خوبی نام دارد پیوند میدهد من به این چشمها عادت کرده ام اسیرم ، اسیر چشمهای تو در عمق این چشمها دریای بیکران عشق را پاکی و صداقت را می یابم در اتاق تنهاییم عکس تو را قاب کرده ام بر دیوار قلبم چیز دیگری نیست جز عکس تو همه جای این دل حزینم انباشته از مهر تو ست هر روز به تماشای چشمهای تو می نشینم که خود دنیایی است و مرا از دنیای بیرون بی نیازم میکند خدا میداند خدا میداند که چقدر این چشمها را دوست دارم هر روز از روز پیش شیفته و اسیرم میکند چه بگویم که دنیای من
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:47 |
صدای خیس بارون رو میشنوی ؟ آسمون دلش گرفته آسمون داره اشک میریزه دل خیس آسمون داره داد میزنه٬کجایی پس؟ انگار آسمون هم انتظار میکشه آسمون داره گریه میکنه٬درست مثل من من از شادی اشک میریزم اون از غصه
آخه من ترو دارم و اون نداره
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:44 |
تقدیم با عشق به عشقم
خيلي دوسم داشت دلمو شكسته مي خواست تا با اين بهانه بشه توش گل كاشت تو دلم هر چي كه بود همه شو پاك كرد اسم خودشو بزرگ تو دلم حك كرد اوني كه با چشاش نگام كرد تو دلش آروم صدام كرد منم برگشتم و نگاش كردم دلمو فرش زير پاش كردم كسي كه مي گفت بي تو مي ميرم آري راست مي گفت ، بدون من مُرد موقع جون دادن اسممو صدا كرد و منو تنهاي تنها، با غم رها كرد كسي كه مي گفت برام عزيزتريني دستمو كشيد و رو صورتش برد وقت رفتن يادگاري مي خواست روحمو بغل كرد و با خودش برد كسي كه عاشقم بود باز چشم به راه من موند كسي كه مُرد همون فرشته اي شد كه شب اول قبر ازم سوال كرد بگو بدانم تو عاشق كي هستي؟ آيا منو دوس داري و مي پرستي؟ من بهش جواب دادم بي تو از زندگي خستم من به عشق تو دچارم دلم را به دلت بستم + نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:43 |
"نیلو فر" از مرز خوابم می گذشتم، سایه تاریک یک نیلوفر روی همه این ویرانه ها فرو افتاده بود کدامین باده بی پروا دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟ در پس در های شیشه ای رؤیا ها، در مرداب بی ته آیینه ها، هر جا که من گوشه ای از خودم را مرده بودم یک نیلوفر روئیده بود. گویی او لحظه لحظه در تهی من می ریخت و من در صدای شکفتن او لحظه لحظه خودم را می مردم بام ایوان فرو میریزد و ساقه نیلوفر بر گرد همه ستون ها می پیچد کدامین باد بی پروا دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟ نیلوفر روئید، ساقه اش از ته خواب شفا هم سرکشید من به رؤیا بودم سیلاب بیداری رسید چشمانم را در ویرانه خوبم را گشودم نیلوفر به همه زندگی ام پیچیده بود در رگ هایش من بودم که می دویدم هستی اش در من ریشه داشت همه من بود کدامین باد بی پروا دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:40 |
میخوام این دفعه بگم کاشکی آدم این عاشقی رو نمیشناخت کاشکی این عاشقی اصلا سراغ یه آدمایی مثل من نمی اومد کاشکی خدا خیلی زود جواب دلای عاشق رو میداد کاشکی من اینقدر وابسته نمیشدم کاشکی............. حالا که من این عاشقی رو میشناسم و چشیدم و حالا که این درد سراغ منم اومده و حالا که خدا به این زودی ها جواب منو نمیده و حالا که من زیاد وابسته نیلوجونم شدم و حالا که.....
به خدا نمیدونم چیکار کنم خیلی دوسش دارم نیلوجونم رو ولی نمیدونم آخرش چی میشه آخرش این همه نوشتنا چی میشه آخرش این همه خستگی ها واسه دیدن هم به کجا میکشه واقعا کلافه شدم فقط خواستم حرف دلم رو بنویسم شاید یه خورده سبک شم الانم فکر میکنم همین احساس به من دست داده ....... ولی شرمنده تو این تابستونیه همه خستگی در میکنن ما بشتر از همیشه خسته میشیم و وقت سر خواروندن هم نداریم چه برسه آپ کردن وبلاگ . ولی این دفعه دلو زدم به دریا حالا میخوام تا غرق نشده حرفشو واستون بنویسم که بدونین واسه چی داره غرق میشه راستش من نیلوجونو از ته قلبم دوست دارم ولی گاهی وقتا حس میکنم الکی دلمو خوش کردم به خدا میگم خدایا چی میشد اگه قلبو نمیدادی که کسی نخواد توش جا بگیره چی میشد دل رو نمیدادی که نخوام دلبسته ی کسی بشم چی میشد چشمامو نمیدادی که نخوام با یه نگاه کردن عاشق کسی بشم چی میشد اون رو منو جلو راه نیلوجونم سبز نمیکردی که حالا اینقدر شیفتش نشم ولی حقیقت اینه که همه رو بخشیده خدایا ناشکری نمیکنم شکرت ولی حالا که دادی پس یه راه حلی هم بذار جلوی پای ما دیگه مگه تو بنده هاتو دوست نداری پس یه فکری هم به حال من بکن
بازم میگم همتونو دوست دارم و واسه ما دعا کنین. + نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:31 |
امشب میخوام تو آسمون عکس چشماتو بکشم اگه بگی دوسم داری ناز نگاتو بکشم میخوام ترو قسم بدم به جون هر چی عاشقه به جون هر چی قلب صاف رنگ گل شقایق وقتی نیستی٬نگاهم دست خالی به چشمانم برمیگردد در سیاهی چشمانت لانه کردم پلک نزن خانه خرابم میکنی در رفاقت با وفا بودن شرط مزدانگی است ورنه با یک استخوان صد سگ رفیقت میشوند مغرورانه اشک ریختیم چه مغرورانه سکوت کردیم ٬ چه مغرورانه التماس کردیم چه مغرورانه از هم گریختیم غرور هدیه شیطان بود و عشق هدیه خداوند هدیه شیطان را به هم تقدیم کردیم هدیه خداوند را از هم پنهان کردیم
شیشه دل شکستن احتیاجش سنگ نیست این دل با نگاهی سرد پرپر میشود
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:24 |
مرد بر لبه پرتگاهي راه مي رفت. پايش لغزيد و داشت سقوط مي كرد
كه آن شاخه
خدا گفت: آيا به من اعتماد داري؟
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:14 |
تنها بودن سخت است اين كه از هر طرف رانده شوي ديوانه كننده است اين كه هيچ كس تو را نفهمد مر گ آور است و من تنها مرده ي ديوانه اي هستم كه آرزوي ديدن تو را مي كنم آري تو تو كه گوش مي كني و هيچ نمي گويي و من سال هاست كه شب ها به اميد ديدن تو در رويا، مي خوابم و اما تو ... پس كي به اين خواب هاي بي خوابي ام مي آيي به شب هاي بيداري ام و به اشك هاي ناتمامم نگو كه دوباره دلم شكست و به سويت آمدم نگو كه وقتي خوشم شكرت نمي كنم كه تو دروغگو نيستي! مي دانم كه جزاي گناه از ياد بردن تو عشق است و من كه تنها مرده ي ديوانه ام از تو هر دو را مي خواهم هم عشق را و هم تو را
آري من عشق تو را مي خواهم عشق به تو! منتظرم... منتظر لبخند هاي هميشگي تو منتظر مهرباني ات و منتظر ديدنت مرا با خود ببر از اين بهشتي كه تو در آن نيستي كه من سخت آشفته ام...
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:13 |
بسترم صدف خالی یک تنهایی است و تو چون مروارید گردن آویز کسان دیگری
غربت دیرینه ام را با تو قسمت میکنم تا ابد با درد و رنج خویش خلوت میکنم ٬ رفتی و با رفتنت کاخ دلم ویرانه شد٬ من در این ویرانه ها احساس غربت میکنم وقتی دلی برای دلی تنگ میشود٬انگار پای عقربه لنگ میشود هر کس به جز عزیز دلت یک غریبه است وقتی دلی برای دلی تنگ میشود امشب میخوام تو آسمون عکس چشماتو بکشم اگه بگی دوسم داری ناز نگاتو بکشم میخوام ترو قسم بدم به جون هر چی عاشقه به جون هر چی قلب صاف رنگ گل شقایق میخوام یه کاری بکنم ٬شایدبگی دوسم داری میخوام یه حرفی بزنم که دیگه تنهام نزاری میخوام برات از اسمون یاسهای خوش بو بچینم میخوام جادوت بکنم همیشه پیشم بمونی خدایا قلب من غمگینه امشب دلم چون لاله خونینه امشب نمیدونم چرا دست زمونه گل عمر منو میچینه امشب دلم گنجینه غمهای بسیاز وجودم خسته از تکرار٬تکرار دل من دیگه از جبر زمونه شده از زندگی بیزار ٬بیزار
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:11 |
در اين بازار نامردي بدنبال چه ميگردي؟ نميابي نشان هر گز تو ا زعشق و جوانمردي! برو بگذر از اين بازار از اين مستي و طنازي! اگر چون كوه هم باشي در اين دنيا تو ميبازي بخاطر تو مينويسم ٬ به خاطر تو ميخونم بخاطر تو زنده ام ٬به خاطر خودت ٬ وجودت ٬نگاهت غرورت تويي كه شدي همه چيزم ٬همه زندگيم ٬تمام عشقم اميدم ٬آرزوم ٬دوستت دارم دوست دارم بمان ٬ براي هميشه با من عشق جامي است كه آنرا سر ميكشيم بي آنكه بدانيم شراب است يا زهر ٬ در هر دو حالت هنگام نوشيدن آن حس خوبي داريم برای چشم خاموشت بمیرم٬ کنار چشمه نوشت بمیرم نمیخواهم در آغوشت بگیرم که میخواهم در آغوشت بمیرم مطمئن باش برو ضربه ات کاری بود دل من شکست چه زشت به من و سادگی ام خندیدی به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود و به یک قلب لطیف که خیالم میگفت تا ابد مال تو بود
تو مرا تنها گذاشتی در کوچه تنها و خلوت این بود رسم رفاقت تو که هر روز دم از عشق و محبت میزدی
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:9 |
كاش دوستي ها مثل رابطه دست و چشم بود. وقتي دستت زخم مي شه
چشمت گريه ميكنه و وقتي چشمت گريه مي كنه دستت اشكشو پاك
مي كنه
تاحالا دل تنگ کسي شدي؟ اصلا ميدوني دلتنگي چيه؟ اونم ازبدترين نوعش؟
بزرگترين دلتنگي اينه که بدوني اوني که دوسش داري هيچوقت ماله تو نميشه.
اينه که بدوني يه روزي ازکسي که دوسش داري بايد جدا بشي چه بخواي چه نخواي
+ نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:6 |
سلام به دوستای گلم : میخواستم اسماتون رو بگم ولی دلم نیومد اخه ترسیدم یکی از قلم بیفته و اونوقت عذاب وجدان بگیرم و هی بخوام بزنم تو سر خودم که چرا یکی رو یادم رفت بنابراین از بردن اسم خودداری میکنم و از همتون که برام دعا کردین و یکسری از دوستان هم آرزوی مرگم
رو کردن تشکر میکنم نمیشه که همیشه و همه برای ادم دعا کنن ولی خوب محض اطلاع یه سری دوستان عرض میکنم که زنده هستم و تیرتون به سنگ خورد. همتون رو دوست دارم
بای
تا آپ کنم + نوشته شده توسط اسمون بی ستاره در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت
1:1 |
|
درباره وبلاگ
 سلام این وبلاگ تقدیم به اولین و آخرین عشقم نیلوفر چقدر سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... چقدر سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... چقدر سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... چقدر سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... چقدر سخته وقتي تو زندان عاشقي گرفتار شدي و ازت پرسيدن جرمت چيه؟؟؟ بگي : عشق ... چقدر سخته وقتي كسي كه دلت رو اسير كرده جواب نگاه عاشقانه تو رو نده ... چقدر سخته وقتي عاشق كسي باشي كه از عشق چيزي نمي دونه ... چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی : گل من باغچه نو مبارک چقدر سخته تو چشماي كسي كه تمام عشقت رو ازت گرفته و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داده ، زل بزني و به جاي اينكه لبريز كينه و نفرت بشي حس كني كه هنوز دوستش داري چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيز جز سلام نتوني بگي ... چقدر سخته وقتي پشتت بهشه ، دونه هاي اشك گونه هاتو خيس كنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوز دوسش داري ... . << دوخط موازي هرگز به هم نمي رسند مگرآنکه يکي ازآنها براي رسيدن به ديگري بشکند >> << هیچ وقت کسی جای کس دیگرو نمی گیره جای تو هم کسی نگرفته . دل من مثل بعضي ها بزرگ نيست كه هر دقيقه عاشق يكي بشم دل من فقط جاي يكي رو داره اونم تو >> اسمون بی ستاره طراح قالب
www.agna.blogfa.com
www.agna.blogfa.com
|
نگاه کن
(مرسی)
